ภาษา / คำต่างๆที่ใช้ในภูเก็ตหรือภาคใต้ โดยปกติจะเป็นคำภาษาไทยที่ใช้ทั่วไป
แต่การอ่านออกเสียงนั้นแตกต่างกัน บางครั้งอาจออกเสียงสูงกว่า บางครั้งอาจออกเสียงต่ำกว่า
การออกเสียงที่ต่างกันนี้อาจทำให้เกิดการสับสน และเกิดความเข้าใจผิดอยู่บ่อยๆ
อีกทั้งภาษาท้องถิ่นที่ใช้ในภูเก็ตมักจะมีการใช้คำในภาษาจีนฮกเกี้ยนรวมอยู่ด้วย
จึงอาจทำให้ผู้ฟังที่ไม่คุ้นเคยงงเป็นธรรมดา
| ตี่-กี๊, ตี่-กุ๊ย, ตี่-เถ่า-ไหร้ |
กี่โมง |
| หั้ว-ฉ่าว |
ตอนเช้า |
| หวั้น-เถียง |
ตอนเที่ยง |
| หวั้น-ฉ่าย |
หลังเที่ยง, ตอนเย็น |
| หั้ว-ขาม |
ตอนค่ำ |
| ตี่-ฮ๊า-หั้ว-ฉ่าว |
ตีห้า |
| ตี่-ฮ๊า-หวั้น-ฉ่าย |
ห้าโมงเย็น |
| ตี่-แป้ด-หั้ว-ขาม |
สองทุ่ม |
| มุ้ง-มี้ง |
ใกล้ค่ำ, แสงอาทิตย์เกือบหมดแล้ว |
| หมืด-ฉู้-ฉี้ |
มืดมาก, มืดจนแทบมองไม่เห็นอะไร |
| ป๋า, ป่า-ป๊า |
พ่อ |
| หมะ, หม่า-ม้า |
แม่ |
| โก๊ |
พี่ชาย |
| จี้ |
พี่สาว |
| ก๊ง, อา-ก๊ง |
ปู่, ตา |
| ม่า, อา-ม่า |
ย่า, ยาย |
| แปะ |
ลุง (พี่ชายของพ่อ) |
| เจก |
อา (น้องชายของพ่อ) |
| กู่ |
ลุง หรือ น้าผู้ชาย (พี่ชาย หรือ น้องชายของแม่) |
| ก๊อ |
ป้า หรือ อาผู้หญิง (พี่สาว หรือ น้องสาวของพ่อ) |
| อี๋ |
ป้า หรือ น้าผู้หญิง (พี่สาว หรือ น้องสาวของแม่) |
| อึ้ม |
ป้าสะใภ้ (ภรรยาของพี่ชายของพ่อ) |
| จิ้ม |
อาสะใภ้ (ภรรยาของน้องชายของพ่อ) |
| กิ่ม |
ป้าสะใภ้ หรือ น้าสะใภ้ (ภรรยาของพี่ชาย หรือน้องชายของแม่) |
| เตี่ยว |
ลุงเขย, อาเขย, น้าเขย (สามีของพี่สาวหรือน้องสาว ของพ่อหรือแม่) |
| บ่าน-ซ้าน |
ตลาด |
| โรง-โก่-ปี๊ |
ร้านกาแฟ, ร้านขายน้ำชา-กาแฟ |
| อั่ง-หม่อ-เหลา |
บ้านใหญ่ๆ, บ้านคฤหาสน์ |
| อ๊าม |
ศาลเจ้า |
หน้าแรก
